Początki osadnictwa w rejonie Ślemienia wzmiankowane są już w wieku XIII, a pierwsza notowana informacja o wsi pochodzi z 1545 roku. Obecnie Ślemień jest gminą położoną w południowo-wschodniej części województwa Śląskiego w dolinie rzeki Łękawki -zasilającej Jezioro Żywieckie. Gmina ta zajmuje obszar 46 km 2 , z czego 60% to lasy. Pod względem położenia geograficznego gmina Ślemień znajduje się w pasie 19 o 25" długości geograficznej wschodniej oraz 49 o 44" szerokości geograficznej północnej. Obszar jej położony jest w obrębie mezoregionów: Beskid Mały (513.47), Beskid Średni (Makowski) (513.48), Kotlina Żywiecka (513.46). Wszystkie te mezoregiony są częścią prowincji Karpaty Zachodnie (51) i należącej do niej pod prowincji Zewnętrzne Karpaty Zachodnie (513), (Kondracki, 1994). Po reformie administracyjnej kraju 1 stycznia 1999 roku gmina Ślemień znalazła się w południowo-wschodniej części województwa śląskiego, w północno-wschodniej części powiatu żywieckiego. W jej skład wchodzą trzy sołectwa: Ślemień, Kocoń i Las. Graniczy z następującymi gminami: Łękawicą i Gilowicami od zachodu, Świnną i Jeleśnią od południa oraz gminami - należącymi już do województwa małopolskiego – Stryszawą od wschodu i Andrychowem od północy (rycina 1). Ślemień oddalony jest o 14 km od Żywca, 40 km od Bielska-Białej, 20 km od Suchej Beskidzkiej i 28 km od polsko-słowackiego przejścia granicznego w Korbielowie. Odległości do Katowic i Krakowa wynoszą odpowiednio około 105 km i 80 km. Wieś Ślemień położona jest na wysokości od 405 m n.p.m., do 758 m n.p.m. w części południowej (grzbiet Gachowizny) i do 929 m n.p.m. w części północnej (grzbiet Łamanej Skały). Wieś Kocoń położona jest na wysokości od około 480 m n.p.m. w dolinie jednego z dopływów Łękawki do około 700 m n.p.m. na północnych (Beskid Mały) i południowych jej krańcach (Beskid Makowski). Przez wieś grzbietami Góry Kocońskiej przebiega dział wodny oddzielający dorzecza Soły i Skawy. Wieś las położona jest na wysokości od około 450 m n.p.m. we wschodniej części gminy, w dolinie Kocońki do 920 m n.p.m. w części północnej w rejonie szczytu Łamanej Skały. Gmina Ślemień usytuowana jest w północnej, brzeżnej strefie Karpat Zachodnich. Północna, wyższa część obszaru należy do Beskidu Małego, który jest zaliczany do gór niskich i stanowi swego rodzaju zwartą, niewielką grupę górską o szczytach przekraczających 900 m n.p.m. Większość z nich niewiele się różni między sobą wysokościami, dlatego z zewnątrz sprawia on wrażenie wielkiego, lesistego i trochę pofałdowanego płaskowyżu. Najwyższym wzniesieniem gminy jest właśnie znajdująca się w Beskidzie Małym Łamana Skała (929 m n.p.m.). Od szczytu Łamanej Skały w kierunku zachodnim ciągnie się główny grzbiet Beskidu Małego oraz równolegle do niego pasmo Gibasów Wierchu (898 m n.p.m.) sięgające, aż do Łękawicy. Oba grzbiety oddzielone są od siebie lejem źródłowym i doliną Kocierki. Grzbiety te mają wierzchowiny zaokrąglone i są niewiele wyższe od przełęczy. Ich wklęsło-wypukłe stoki są dość strome i pocięte gęstą siecią dolin o głębokości rozcięcia sięgającej do 250 m. Południowa, niższa część gminy usytuowana jest w Bramie Ślemieńskiej będącej obniżeniem wydrążonym przez erozję i denudację. Obejmuje ona szereg równoległych, izolowanych grzbietów wystających ze wspólnego poziomu pogórskiego. Rzeźba o charakterze pogórskim stanowi tu 65% powierzchni, a wyższe grzbiety zajmują około 25% (Malarz, Żółkiewski, 1974). Brama Ślemieńska w zachodniej części obrębu łączy się z Kotliną Żywiecką, której dno obniża się tu od około 500 m n.p.m. ku dolinie Soły. Brama Ślemieńska i Kotlina Żywiecka oddziela Beskid Mały od występującego na południu fragmentu Pasma Pewelskiego. Pasmo to posiada łagodną, zaokrągloną wierzchowinę, ponad którą wznoszą się kopiaste wierzchołki: Rokitówka (610 m n.p.m.), Gachowizna (758 m n.p.m.), Kocońka (701 m n.p.m.), Małysiaków Groń (680 m n.p.m.), Groń (688 m n.p.m.) i Wajdów Groń (677 m n.p.m.). |
